Mendoza, Bariloche, en nu naar Puerto Madryn.
Even weer een snelle update.
Vanuit Córdoba zijn we zondagavond vertrokken naar de wijnstad Mendoza. Omdat ik er al twee keer eerder geweest ben, hebben we besloten om maar één nachtje te blijven. In Mendoza heb ik Martine de stad laten zien. Ook zijn we naar het park gegaan, wat ik nog niet gezien had, dus dat was voor ons allebei nieuw. De tweede dag zijn we naar de dierentuin geweest en hebben verder de dag in het park gelegen. 's Avonds vertrok onze bus naar het zuiden, richting Bariloche. Dit is een klein stadje wat tegen de grens van Chili aanligt. In de winter is het een skiparadijs, nu is het vooral mooi vanwege de grote meren. Bariloche ligt in een gebied wat ook wel Zwitsers Argentinie wordt genoemd; bijna alles is of lijkt hier Zwitsers. De beste chocolade van het land komt hier vandaan, de houten huizen zijn gebouwd in de stijl van de Zwitsers en op het belangrijkste plein lopen St. Bernardshonden rond. We zijn hier drie nachten gebleven, dus we hebben de meren en bergen goed kunnen bekijken. Binnenkort foto's! Zometeen reizen we door naar de andere kant van Argentinie: de oostkust, waar het stadje Puerto Madryn ligt. De temperatuur zal rond de 20 graden liggen, wat (sorry mensen) kouder is dan ik gewend ben hier.
Vanuit Puerto Madryn kan ik hopelijk eens wat meer foto's uploaden, want Bariloche is totaal iets anders dan de steden waarvan ik tot nu toe foto's online heb gezet. Jullie zullen het wel merken. Rest mij te zeggen dat het met ons goed gaat en dat we genieten van het reizen. De tijd vliegt!
Groetjes, Daniel en Martine
Ps (naar aanleiding van een reactie op het vorige bericht): de naam Iguazú betekent Groot Water in de taal van de Indianen die eerst op die plek leefden.
Iguazú & Córdoba!
Hoi Nederlanders, en misschien een enkele Belg,
De laatste keer dat ik een verhaal typte voor deze reisblog, vergat ik helemaal te vertellen over de watervallen van Iguazú. Dat ga ik nu dan maar doen, mede omdat ik net foto's geupload heb. We zijn twee dagen naar de watervallen geweest. Op het moment dat je de watervallen voor het eerst ziet, denk je maar één ding: wauw! Natuurlijk had ik al veel foto's gezien, maar in het echt is het vele malen beter. We hebben de hele dag rondgelopen en alle verschillende watervallen bekeken. Aan het eind van de dag zijn we gaan zwemmen in water wat een paar tellen daarvoor nog tientallen meters naar beneden was gevallen.
De eerste dag was al geweldig, maar de tweede was eigenlijk nog beter en mooier. Deze dag zijn we naar een uitkijkpunt boven de watervallen gewandeld, vanwaar je beseft hoe groot het allemaal is.
Het uitzicht vanaf het uitkijkpunt
Na deze korte wandeling zijn we wat gaan eten. Er liepen allemaal neusbeertjes om ons heen. Ze leken me heel schattig, maar toen ze er met mijn sandwich vandoor gingen, veranderde ik m'n mening. Later hadden ze Martine ook nog 'bedreigd' door met z'n allen om haar heen te staan toen zij een broodje aan het eten was. Gelukkig hadden we hierna iets heel leuks te doen. Eerst gingen we met een jeep de 'jungle' in, zodat we wat meer konden zien van de planten, bomen en dieren. Hierna stapten we over op een speedboot, waarmee we stroomopwaarts voeren. We kwamen steeds dichterbij de watervallen. Toen we er uiteindelijk waren, kwam het allerallerleukste: we gingen er doorheen/onderdoor varen! Binnen een seconde was iedereen 'zompienat', maar dit was uiteraard geen probleem. Toch wel een aparte ervaring, één die niet snel op te doen is in Nederland!
Vrijdagochtend vertrokken we naar Córdoba. Aangezien ik deze plaats ondertussen al beter ken dan Bovensmilde, zouden we maar een nachtje blijven. Het was een relaxweekend, waarin ik m'n 'oude' vrienden weer gezien heb. De reden dat we naar Córdoba gingen, is dat we naar het zuiden willen: Bariloche. Ineens van Iguazú naar Bariloche is echter te ver, daarom kwamen we eerst hier en gaan we vanavond door naar Mendoza. In Mendoza zullen we waarschijnlijk ook maar één nachtje blijven. Daarna komt de lange bustocht naar Bariloche, vanwaar waarschijnlijk de volgende update van onze reis zal komen.
Groetjes,
Martine en Daniel
Ps: er staan niet alleen foto's online van Iguazú, maar ook nog van Buenos Aires (oa de foto's van de begraafplaats La Recoleta).
Buenos Aires & Iguazú!
Ja, we zijn alweer weg uit Buenos Aires!
Ik begin bij het begin. Afgelopen vrijdagochtend vertrok ik, na een heel mooi afscheidsfeestje (ik sliep om 08:00 uur en werd om 09:30 uur weer wakker) richting Buenos Aires. Twee uur nadat de bus vertrokken was, was er de eerste tegenvaller: Martine had een complete dag vertraging (later hoorde ik dat dit onder andere kwam omdat twee mensen tien minuten te laat waren, en waarom? Ze waren nog even wat gaan eten bij de Burgerking...). Ik baalde natuurlijk flink, want: 1. ik zag Martine pas een dag later, en 2. die avond traden Manu Chao (populaire zanger in Argentinie en ook vrij bekend in de rest van de wereld) en DJ Armin van Buuren (nr. 1 DJ van de wereld, afkomstig uit... Nederland!) op in Córdoba. Dit heb ik dus, achteraf gezien onnodig, gemist.
Zaterdag heb ik een lange wandeling gemaakt door BA en een mooi natuurgebied(je). Dit was overigens niet m'n plan, maar ik had de kaart verkeerd gelezen, waardoor ik precies de andere kant op liep dan gepland... Toch was het een mooie wandeling! 's Avonds kon ik dan eindelijk Martine ophalen! Ik liep het vliegveld op en het eerste wat ik zag was dat haar vliegtuig wéér vertraging had... Gelukkig zag ik direct daarna dat het maar om zes minuten ging. Het was een heel mooi moment toen ik de deuren open zag gaan en m'n vriendinnetje zag binnenkomen! (-: We zijn meteen teruggegaan naar BA, want voor haar Nederlandse klok was het al diep in de nacht. De vlucht was overigens goed verlopen en na een goede nacht waren we goed uitgerust om de stad te gaan bekijken.
De volgende dag hebben we onze wijk verkend (San Telmo) en wilden we naar het busstation gaan om te kijken naar bustickets naar Iguazu (omdat Martine teruggaat via BA, kunnen we dan altijd nog wat extra dagen daar blijven). We stapten uit de metro en liepen richting de terminal, totdat er iemand tegen me opbotste. Hij verontschuldigde zich, maar bleef voor ons lopen, op zo'n manier dat wij langzamer moesten gaan lopen en moesten uitwijken. Na enkele seconden flitste er iets door me heen: dit kon niet goed zijn! Ik draaide me half om en zag dat er iemand achter me liep. Meteen draaide ik m'n tas voor me, maar het was al te laat: m'n tas stond open en m'n portemonnee was weg... Gelukkig had ik de meeste dingen niet nodig op dit moment (rijbewijs, identiteitskaart, ziektekostenpas), maar ik ben nu wel m'n pinpas kwijt. Opnieuw gelukkig: Martine heeft natuurlijk ook een pinpas. Mijn pas is geblokkeerd, daarna moesten we naar de politie. Zoals ik al eerder gemerkt heb, is dat geen groot succes in Argentinie. Een heleboel tijd en drie politiebureaus later had ik eindelijk m'n aangiftebewijs. Toen alsnog tickets gekocht, de volgende dag zouden we vertrekken!
Maandagochtend hebben we eerst nog een deel van de stad bekeken. De wijk La Boca, de obelisk, een paar parken en de begraafplaats La Recoleta (dankjewel voor de tip Lize
Morgen of overmorgen zullen we waarschijnlijk doorreizen, maar we weten op dit moment nog niet precies waarheen. We komen er wel uit, en dan horen jullie het wel! De foto's komen dus zo snel mogelijk online!
Martine en Daniel
Laatste dag in Córdoba...
Eindelijk weer eens een berichtje vanuit het Zilverland. Er is weinig gebeurd, dus een nieuw verhaal was nog niet echt nodig, maar toch maar even een update.
Toen ik terugkwam uit Mendoza, heb ik besloten om twee weken extra lessen te nemen. Dit keer waren het groepslessen, samen met de Nederlander Dirk-Jan (27) en de Duitse Claudia (31). Ik ergerde me af en toe een klein beetje aan Claudia, omdat zij net een niveau lager zat dan wij, waardoor we veel op haar moesten wachten. Toch was het goed om elke dag wat nieuws te leren en Spaans te oefenen.
Omdat Máximo en Ezequiel een heel ander dag/nachtritme hebben dan ik, en Johan geen school meer had en dus uit kon slapen tot wanneer hij wilde, heb ik de afgelopen weken (doordeweeks) weinig slaap gehad. Op een gegeven momento nam ik me voor om ‘s middags een siesta te gaan houden, maar toen ik thuiskwam... lag Johan in m'n bed te slapen! Ik heb hem er vriendelijk uitgegooid, maar daarna ben ik niet gaan slapen; we gingen namelijk vrijwilligerswerk doen in Casa Bethel. Samen met de Italianen Filiberto en Vito gingen we de muren verven in een soort bejaardentehuis. Ook al was de reistijd langer dan de werktijd, het werken was gezellig.
Vito en Johan
Filiberto en ik
Fil, Vito, Dani
In het weekend ben ik opnieuw naar La Falda geweest. Zaterdagavond was een ‘normale' avond, want we gingen uit. Zondagochtend, direct na het uitgaan, hebben we ontbeten in de bergen, terwijl we neerkeken op La Falda en de zon achter ons langzaam boven de bergen uitkwam, prachtig! Later in de middag zijn we naar de rivier gegaan. Het was een van de warmste dagen tot nu toe deze zomer, dus ik was blij dat ik het water in kon. 's Avonds hebben we (natuurlijk) asado gegeten. De volgende ochtend heb ik een vroege bus teruggenomen naar Córdoba, maar niet vroeg genoeg: ik was meer dan een uur te laat op school.
De dag erop moest ik mijn toeristenvisum laten verlengen. Geen probleem, maar het kost hier altijd wel wat tijd, dus... ik miste wéér een uur van m'n lessen. De woensdag miste ik een half uur, want (mijn gebruikelijke probleem toen ik nog op de middelbare school zat) ik had me verslapen. Toen, de donderdag, gebeurde het wonder: ik was op tijd! Helaas, vrijdag was ik alweer te laat, maar omdat de andere twee leerlingen ziek waren, heb ik de rest van de dag wel privé-les gehad. Ik hoorde dat Claudia stopte met de groepslessen, dus ik besloot om nog even drie extra dagen les te nemen, omdat Dirk en ik op hetzelfde niveau zitten en ik hoopte dat we hierdoor sneller door de stof zouden gaan.
In deze week hebben we ook nog een asado gehad. Johan en ik namen na afloop alle lege bierflessen mee, daarmee hebben we nog een paar grappige foto's gemaakt. We waren overigens niet écht dronken!
Daniel en ongeveer 20 flessen bier
Johan en Daniel (allebei niet-rokers)
In het vorige bericht meldde ik dat we naar de wedstrijd Boca Juniors - River Plate waren geweest. Omdat ik nog steeds niet weet voor welk team ik echt ben, heb ik van beide een shirt gekocht. Vorige week tijdens het voetballen had ik het Bocashirt aan, deze week kan ik het Rivershirt aantrekken. Even voor het geheugen: deze twee clubs zijn meer dan elkaars rivalen, zoals in Nederland de clubs Ajax en Feyenoord.
Dirk (Boca Juniors) en Daniel (River Plate)
De plaats waar we altijd voetballen
Deze week heb ik dus nog drie dagen les gehad. Net als de vorige twee weken heb ik ook de afgelopen dagen weinig slaap gehad (eergisteren bijvoorbeeld hebben hier twee mensen zitten gamen tot 07:30 uur, ik hield het om 05:00 uur voor gezien...), maar volgend schooljaar ben ik student, dus dit lijkt me een goede oefening.
Morgenochtend vertrek ik naar Buenos Aires. Ik ben niet de enige die daar dan naar op weg is, want... Martine komt me dan opzoeken! 's Avonds haal ik haar op van het vliegveld van Buenos Aires. We zullen gaan reizen, maar het reisplan staat nog niet vast. Ik zal het wel weer eens laten weten, ik verwacht in ieder geval binnenkort hele mooie foto's te kunnen uploaden van onder andere de watervallen van Iguazu!
Vanavond is mijn afscheidsavond hier. Ik keer nog terug naar Córdoba, maar veel van de studenten die ik nu ken, zullen vertrokken zijn op het moment dat ik terugkom. We gaan (hoe kan het ook anders) een asado eten. Ik kan het laat maken, want ik zit morgen toch de hele dag in de bus.
Dan nog één ding, ik heb besloten mijn ticket te wijzigen. 9 april ben ik weer terug in Nederland. Ik heb dit besloten, omdat het vrijwilligerswerk hier niet zoveel voorstelt. Wanneer ik weer thuis ben, zal ik gaan kijken of ik daar wat meer vrijwilligerswerk kan doen.
Groetjes, Daniel
Terug naar Mendoza.
Ja, ik keerde terug naar de stad waar mijn reis enkele weken geleden begon. Dit keer wist ik vantevoren echter al dat ik na een paar dagen weer terug zou gaan naar Córdoba.
Johan en ik vertrokken vrijdag 30 januari. Via zijn gastgezin heeft hij een maand geleden de Duitse jongens Fabian en Sebastian leren kennen. Zij werken nu in een wijngaard in Mendoza, en aangezien ze een appartement hebben met zes bedden, konden we bij hen logeren. De zaterdag hebben we vrij weinig gedaan, aangezien we moe waren van de busreis in de nacht. Wel hebben we een bustrip naar de bergen geregeld voor de zondag. Zaterdagavond gingen we uit met een vriend van Sebastian en Fabian. Hij had een vriendin, maar verder wees echt alles erop dat hij homoseksueel was. Toen hij vertelde dat we naar een alternatieve discotheek gingen, hadden we eerst nog niks door, maar toen we binnenkwamen... bleek dat we in een homobar waren. We moesten er even aan wennen, maar daarna hebben we ons wel vermaakt. Iedereen deed lekker gek, en er was zelfs een show. Aan het begin van de ochtend kwamen we terug, precies op tijd voor de bus die ons naar de bergen zou brengen.
De hoogste berg van heel Amerika, de Aconcagua, is te vinden op drie uur rijden van Mendoza. We zaten in een klein toeristenbusje, waarin ik absoluut niet kon slapen. Johan had er echter geen problemen mee, hij lag al na één minuut te slapen. We bezochten verschillende plekken, waaronder een oude Incabrug, Puenta del Inca. Deze brug is deels ontstaan door mensen, maar ook deels natuurlijk. De gele kleur komt door scheikundige reacties. Er staat een foto van online. Uiteindelijk kwamen we bij ons uitkijkpunt, vanwaar we de Aconcagua goed konden bekijken. Toen we weer in Mendoza waren, moesten we meteen door, want de voetbalwedstrijd Boca Juniors - River Plate stond op het punt om te beginnen...
Club Athletico Boca Juniors
Boca en River zijn de twee beste clubs van Argentinië, met de rijkste geschiedenis. Deze klassieker zou je dus kunnen vergelijken met iets als Ajax - Feyenoord (al is Feyenoord op dit moment niet een van de betere clubs uit Nederland...). Als ik het goed verstaan heb, konden er 45 000 mensen in het stadion van Mendoza, een stadion waar het Nederlands elftal nog gespeeld heeft op het WK in 1978. Wij waren Boca-fans, dus toen Boca scoorde, moesten wij onze handen tegen onze oren houden. Bij mijn video's staat een filmpje van het publiek, vlak na de goal. Het werd uiteindelijk 2-0, dus wij konden vrolijk weer naar huis. Na zo'n 40 uur zonder slaap was ik blij om m'n bed te zien.
Maandag zijn Johan en ik naar een dorpje buiten Mendoza gegaan: Maipú. Hier hebben we fietsen gehuurd en zijn we langs een museum, chocoladefabriek en veel wijngaarden gefietst. Na 200 meter knapte mijn band al, dus dat voorspelde niet veel goeds, maar met de tweede fiets was er niets aan de hand. Toen we 's avonds terugkwamen in het appartement, was ik moe en verbrand, maar wel voldaan. Deze avond hebben we een kleine asado gehad, wat heel gezellig was. Dinsdag was onze laatste dag in Mendoza. We gingen met z'n vieren raften. Rafting is een roei- of watersport (ik weet het niet precies). Je zit met zo'n zes personen in een klein rubberbootje, terwijl je een snelstromende rivier afvaart. De foto's die online staan zullen het wel wat verduidelijken.
's Avonds vertrokken we weer naar Córdoba. Op dit moment ben ik voor mezelf wat Spaans aan het leren, vanaf volgende week heb ik weer les.
Meer heb ik niet te melden op dit moment. Groetjes vanuit het warme Argentinië!
De afgelopen week.
Een update van de afgelopen week.
De zondag na het festival heb ik nauwelijks wat gedaan, want ik voelde me nog steeds niet lekker. Ook de maandag was niet heel erg interessant, behalve dat Johan, Maxime en ik naar een tango-les zijn gegaan. Ik wilde erheen gaan om te kijken, maar natuurlijk moest iedereen gewoon meedoen. Eerst waren de mannen en vrouwen apart aan het dansen, maar het laatst halve uurtje moest er gedanst worden in koppels. Ik had te laat door dat de mannen een vrouw moesten kiezen, dus ik mocht dansen met een hele 'knappe' dame van ongeveer 60 jaar oud. Toen we mochten wisselen, kwam ik uit bij een meisje van mijn leeftijd. Toen ik haar vroeg, 'where are you from?', zei ze, 'I'm from Holland'. Johan danste met haar vriendin, die ook uit Nederland kwam. Alsof er nog niet genoeg Hollanders waren, kwam Wouter ook nog binnenstappen. Ik heb veel met hem opgetrokken in de eerste twee weken dat ik in Argentinië was. Hij ging kerst en oud&nieuw in Nederland vieren, maar is nu dus weer terug in Córdoba.
De dag erna, dinsdag dus, ben ik meteen bij Wouter op bezoek gegaan. Hij woont de komende zes maanden in een appartement, samen met twee Duitse vrouwen. Samen zijn we naar school gelopen, hij omdat hij les had (hij leert nu Frans, aangezien hij al Spaans kan) en ik omdat ik me op wilde geven voor het voetbal. Dat is dus wat Johan en ik die avond gingen doen: voetballen. Ook daar liepen we een Nederlandse tegen het lijf: Willemijn.
Woensdag was gewoon een dag, niets speciaals. We hebben een busticket gekocht om op donderdag naar La Pampilla te gaan. Ook kwam mijn oude gastvrouw Elda weer langs. Ze komt ongeveer drie keer per week zomaar langs, want ze heeft de sleutel. Het enige wat ze doet, is vragen of de computer al weer werkt (hij was kapot vorige week), naar eten zoeken, tv kijken, en dan weer weggaan.
Woensdagavond ging ik vroeg slapen, want donderdag moest ik er om 07:00 uur uit. Om 07:15 uur werd ik wakker en aangezien ik om half 8 met Johan had afgesproken bij de panaderia (bakkerij), moest ik me haasten. Ik smste Johan dat hij maar wat broodjes moest kopen, dan zou ik rechtstreeks naar het busstation gaan. We gingen namelijk naar het nationale park Quebrada del Condorito. We wandelden een stuk, totdat we bij een kloof of vallei aankwamen (ik weet het precieze woord niet, ik houd het op vallei). De vallei was zo'n 1200 m. breed en 800 m. diep. Er zweefden allemaal verschillende soorten vogels rond, maar de vogel waar wij voor kwamen, was de condor. Met een spanwijdte van ongeveer 3 m. was deze vogel wel te herkennen. Het was mooi om te zien hoe ze, zonder iets te doen, heel lang konden zweven op de warmeluchtstromen. We waren eerst bij een hoog uitkijkpunt, hierna gingen we afdalen, omdat er ook nog een ander uitkijkpunt was, Balcon Sur. We zijn daar niet gekomen, omdat we niet genoeg tijd hadden, maar toch hebben we een mooie wandeling gemaakt. 's Avonds heb ik alleen nog maar op de bank gehangen, want m'n benen waren hardstikke moe. Er staan een paar foto's online, zodat wat beter duidelijk wordt hoe de vallei er precies uitzag.
Het smalste gebouw van Argentinië (en als we de man van de touristeninformatie moeten geloven zelfs van de hele wereld) staat in Córdoba en vandaag (vrijdag) was het een goede dag om ernaar op zoek te gaan. Helaas, zonder succes. Om anderen maar even voor te zijn: het gebouw zal waarschijnlijk té smal geweest zijn, daarom hebben we het niet gevonden. We zijn maar een ijsje gaan eten, want dat is altijd een goed idee. 's Avonds was er weer tango-les. Wouter en Willemijn waren er ook. Johan, Willemijn en ik zijn na afloop naar 'mijn' appartement gegaan, waar we wat gegeten hebben. Met Wouter spraken we af dat we de volgende dag naar het strand zouden gaan.
Met z'n drieen (Willemijn ging met school naar een ander strand) stonden we de volgende morgen bij het busstation. We wilden naar Cuesta Blanca, maar er waren ongeveer honderd mensen op hetzelfde idee gekomen. Daarom kochtten we maar een ticket voor Santa Rosario, maar later beseften we dat we twee uur met de bus moesten rijden voordat we er eindelijk waren. Toen kwam Wouter met het idee om naar het zwembad te gaan. Daar zijn we de rest van de dag dus geweest. 's Avonds naar het San Martin Square, omdat er tango gedanst werd. Daarna met een hele groep (oa Wouter, Johan en Willemijn) naar een bar geweest. Om 06:00 uur was ik weer thuis, dus het was een leuke avond.
Gisteren zijn Johan en ik naar een voetbalwedstrijd geweest. Talleres speelde tegen Veléz Sarsfield, een club uit Buenos Aires. Het kostte ons behoorlijk wat tijd en moeite voordat we eindelijk een ticket hadden, maar op het moment dat de wedstrijd begon, zaten we toch gewoon op de tribune. Het was een leuke wedstrijd, het publiek was erg actief (vooral als de scheidsrechter een verkeerde beslissing maakte) en ook de temperatuur werkte mee. Misschien gaan we volgende week naar de wedstrijd Boca Juniors - River Plate, de twee beste clubs uit Argentinië.
Jullie horen het wel!
Mendoza.
De dag ervoor had ik een reistas gekocht, dus ik was klaar om te gaan. 's Avonds vertrok de bus, de volgende ochtend was ik aangekomen in een totaal ander landschap. Mendoza is de vierde stad van Argentinie, maar het is totaal geen drukke stad. Alles is heel ruim opgebouwd, en er zijn enorm veel bomen. De eerste dag zocht ik een hostel, verkende ik de stad en 's middags was het tijd voor het leukste moment van de dag: paragliden! Paragliden is van een berg afspringen terwijl je aan een grote vlieger hangt. Het was heel erg leuk, alleen kreeg ik wel een beetje een gevoel van wagenziek zijn, omdat de wind je de hele tijd heen en weer schommelde. Ik vroeg daarom aan mijn begeleider (je vliegt natuurlijk niet alleen) of we wat eerder naar beneden konden. De foto's staan online.
De dag erna ging ik naar een plaats in de bergen waar veel verschillende (zwem)baden waren. Ik ben die dag erg verbrand, iets wat ik de dagen erna wel gemerkt heb tijdens het dragen van m'n reistas. Vrijdagmiddag heb ik een wijntour gedaan, aangezien Mendoza dé wijnstad van Argentinië is. 70% van alle wijn uit het land komt uit de provincie Mendoza. Natuurlijk heb ik ook wijn geproeft, maar helaas ben ik niet zo'n wijndrinker. De 'vrije' tijd die ik had, besteedde ik aan het verkennen van de stad. Er zijn heel veel verschillende pleinen in Mendoza. Het belangrijkste plein, Plaza Independencia, lag maar twee minuten lopen van het hostel. Elke avond was het er heel druk: er was een marktje met allerlei handwerkspullen, mensen probeerden geld te verdienen met goochelshows en dergelijke, en iedereen zocht elkaar hier op.
Vanuit Mendoza wilde ik doorreizen naar Santiago, de hoofdstad van Chili, maar ik merkte dat ik het alleen reizen niet erg leuk vond. Ik besloot om terug te keren naar Córdoba, dus nu zit ik weer in het appartement van Maximo. Ik wil nu op zoek gaan naar vrijwilligerswerk, terwijl ik ondertussen nog wat meer mijn Spaans kan oefenen. In de komende anderhalve maand zal ik waarschijnlijk vooral in Córdoba zijn, al zal ik nog wel uitstapjes maken naar steden en dorpjes in de omgeving. Daarna pas zal het reizen beginnen, dat is op dit moment althans het plan.
Zaterdagochtend kwam ik aan in Córdoba. Ik had blijkbaar wat verkeerds gegeten in Mendoza, want ik voelde me niet zo lekker. Toch ben ik 's middags met Johan naar een festival in Jesus Maria gegaan. Er was Argentijnse folkloremuziek, en er waren veel activiteiten met paarden. Het meest spectaculaire was het onderdeel waarbij mensen zo lang mogelijk op een paard moesten blijven zitten (zonder zadel) terwijl het paard enorm stijgerde. Op youtube.com heb ik een mooi filmpje gevonden, onder het kopje 'Video's' is deze te bekijken (het spectaculaire gedeelte komt na 40 seconden). Helaas begon het te regenen, dus we besloten om weer terug te gaan naar Córdoba.
De komende dagen zal ik gaan uitzoeken wat ik precies ga doen in Córdoba. Ik hoop dat ik me dan ook weer 100% gezond voel, want nu voel ik me nog wel wat ziekjes. Ik heb geen haast met alles, dus ik heb genoeg tijd om jullie op de hoogte te houden.
Groetjes!
Een weekje niksdoen.
Hallo iedereen die dit leest,
Voordat ik begin, moet ik even nadenken waar ik zal beginnen. In mijn vorige verhaal vertelde ik dat ik naar Mendoza wilde gaan, maar ik ben nog steeds in Córdoba. Ik logeer bij Maximo en Ezequiel. De afgelopen week hebben we veel leuke dingen gedaan. Er was een asado bij een student van m'n oude school, we hebben televisie gekekent tot 04:00 uur en op een avond hebben we zes andere taalstudenten hier uitgenodigd. Johan was echter de enige die nog naar school moest, de rest was al klaar. Hij heeft die nacht niet geslapen en vanuit het appartement doorgegaan naar school.
Ik heb een nieuwe fotocamera gekocht, inclusief geheugenkaart en met een nieuwe usb-stick. Nog iets over het vorige blog: niet alleen m'n camera was gestolen, ook de usb-sticks, waarop alle foto's opgeslagen worden. Ik heb dus alleen nog maar de foto's die ik geupload heb op deze site... Ik heb nu al wel wat nieuwe foto's gemaakt, van de bergen waar we dit weekend heengeweest zijn. Ze staan vanaf nu online.
De school organiseerde dit weekend een 'weekend van avontuur' in estancia Cerro Blanco. Officieel is een estanciaeen soort boerderij, maar wij sliepen in een soort berghut. Op www.estanciacerroblanco.com.ar zijn wat meer foto's te zien. Op zaterdag vertrokken we. Johan en ik waren de jongensgroep, de meisjesgroep bestond uit vijf meisjes tussen de 16 en 20. Aangekomen op de plaats van bestemming was zwemmen het eerste wat we gingen doen, maar het water was steenkoud! Daarna in de zon opgewarmd. 's Avonds was er (natuurlijk) een asado, dus toen heb ik m'n portie vlees wel weer binnengekregen. Na het eten hebben we wat kaartspelletjes gedaan, maar we mochten niet te laat op bed, want de volgende dag moesten we er om 09:00 uur weer uit.
Zondagochtend werd ik wakker om 09:30 uur. Blijkbaar was er al rekening gehouden met te laat opstaan, want pas om 10:00 uur zouden we vertrekken. We gingen een wandeling maken. Het was erg warm, vooral toen de zon op z'n hoogst stond. Ik heb een shirt over m'n nek gelegd, omdat ik anders enorm zou verbranden. Halverwege de wandeling hebben we ergens gezwommen, maar dit water was nog veel kouder dan het water van zaterdag. Het was een mooie wandeling, maar wel warm en vermoeiend. Nadat we iets gedronken en gegeten hadden, konden we kiezen tussen paardrijden of klimmen. Sommigen kozen ervoor om te gaan slapen/uitrusten, maar ik wilde klimmen. Het stelde niet heel veel voor, maar het was wel erg leuk. Toen we allemaal boven waren, moesten we ook weer naar beneden, een beetje zoals abseilen. Hierna moesten we alweer vertrekken, de tijd was voorbijgevlogen.
Ik heb gepland dat ik maandag of dinsdag echt naar Mendoza vertrek. Ik wil een reisrugtas gaan kopen, omdat dat stukken makkelijker is dan een koffer. Ik kan mijn koffer dan wel in het appartement van Maximo achterlaten. Ik zal het allemaal nog wel zien, want uit het feit dat ik hier nu al een week langer ben dan gepland, blijkt dat ik me al redelijk aan de Argentijnse (Zuid-Amerikaanse) cultuur heb aangepast: alles op z'n tijd, we hebben geen haast. Ik zal jullie uiteraard op de hoogte houden.
Daniel