Gelukkig nieuwjaar!
De titel zegt genoeg.

Ik ben net teruggekeerd van een lang weekend in, opnieuw, La Falda. Het was min of meer hetzelfde weekend als vorige week: bij vrienden langsgaan, met vrienden eten, uitgaan met vrienden, de berg beklimmen met vrienden, etc. etc. Vanavond gaan we asado eten. Asado betekent barbeque, maar niet zoals in Nederland. Hier is een barbeque echt een barbeque, met heel erg veel vlees en niets meer dan dat.
Tsjah, het weekend was hardstikke leuk, maar toen ik zonet het appartement van Maximo inkwam (ik slaap hier 1 nacht), merkte ik dat m'n rugtas open was... Camera weg, geheugenkaarten weg, usb-sticks weg... Flink balen dus. Straks of morgen aangifte doen en daarna meteen een nieuwe kopen, want ik kan natuurlijk niet reizen zonder foto-camera.
Morgen wil ik vertrekken naar Mendoza, de wijnstad van Argentinie. Ik hou niet van wijn, maar de stad zal vast wel meer te bieden hebben dan alleen dat. 8 januari komt de Dakar Rally langs Mendoza, misschien dat ik ook wel een kijkje ga nemen.
In Nederland is het behoorlijk koud hoorde ik. Veel ijs, veel zieke mensen, maar het is nog niet koud genoeg voor de lange schaatstochten... Maar goed, wat niet is, kan nog komen. Dat is dan weer iets waar jullie mij van op de hoogte moeten houden.
Tot het volgende verhaaltje!
Daniel
Kerst in La Falda.
Allereerst: ik hoop dat u/jullie twee fijne kerstdagen gehad hebt/hebben. Ik verwacht niet dat ik dit jaar nog meer ga typen dan dit verslag, dus ook alvast een heel gelukkig nieuwjaar! (Djura ;))
Het afgelopen (lange) weekend heb ik doorgebracht in La Falda. Woensdagmiddag vertrokken Elda en ik. Na anderhalf uur met de bus waren we er. 5 graden kouder en 1400 meter hoger, in de bergen! Voor Argentijnse begrippen waren het heuvels, maar ik kom uit Nederland, dus ik vond dat het bergen waren. We hebben er ook 1 beklommen, hier kom ik later nog op terug.
De woensdagavond was het echte Kerstmoment. De hele familie was bijeen gekomen om het feest te vieren. Om half 11 's avonds begonnen we met eten, en om ongeveer 12 uur waren we klaar, waarna de champagnefles open gemaakt werd. Er was vuurwerk (al was het niet zoveel, want La Falda is een kleine stad) en kleine ballonnen met vuur eronder, zodat de lucht verwarmd werd en de ballon opsteeg. Om een uur of 2 in de nacht zijn Maximo (Elda's neef, 25 jaar) en ik naar een feest geweest in een dorpje vlak buiten de stad. Ik heb veel van zijn vrienden ontmoet, en ook veel onbekende mensen, want iedereen hier houdt ervan om tegen wildvreemde mensen te gaan praten. Om 8 uur waren we thuis, maar voor Argentinie was dit helemaal niet zo laat.
Donderdag was een uitrustdag. De dag die in Nederland 'Eerste Kerstdag' genoemd wordt, stelt hier niks voor. Tweede Kerstdag (in Nederland dan) bestaat hier zelfs nieteens. Ik heb op donderdag weinig nuttigs gedaan op deze dag; een beetje leren, lezen, praten, bellen. Vrijdag was weer een uitgaansdag; we waren dit keer om 6 uur terug na een leuke avond/nacht in La Kovacha, wat zoiets bekent als 'Kleine ruimte', wat overigens een goede naam is voor het café.
Zaterdagmiddag zijn we gaan wandelen in de bergen. Hier staan nu wat foto's van online, onder andere een die misschien wel eens in een kerkdienst gebruikt kan worden. Zaterdagavond zijn we opnieuw naar La Kovacha geweest.
Op zondag werd ik wakker met spierpijn in m'n (boven)benen, vanwege de wandeling. Vandaag is het zelfs nog erger, maar dat terzijde. Zondag was een dag zonder veel belangrijke dingen. 's Avonds zijn Elda en ik teruggegaan naar Córdoba. Woensdag ga ik weer naar La Falda, dit keer om het nieuwe jaar daar te gaan vieren.
Dit was de laatste keer in het jaar 2008 dat ik een stukje heb getypt voor deze site. Tot spreeks in 2009!
Daniel
De zomer is begonnen!
Eergisteren is, aan deze kant van de aarde, de zomer begonnen. Zondag regende het, maandag was het vies weer en ook vandaag heb ik nog geen zon gezien. Ik weet dat ik niet mag klagen, aangezien het in Nederland stukken slechter is... Temperaturen onder nul met Kerst? Wie weet...
Mijn vierde lesweek hier is al bijna voorbij. Morgen heb ik nog les, maar daarna vertrek ik met mijn 'gastvrouw' Elda naar haar familie in La Falda, een klein dorpje wat ongeveer 60 km. buiten Cordoba ligt. We blijven daar tot en met zondag. Omdat ik privéles heb, kunnen de uren gewoon verplaatst worden.
Afgelopen weekend hebben Johan (had ik al iets over hem gezegd? Hij komt uit Belgie, is 25 jaar en is hier om de taal te leren, vrijwilligerswerk te doen en te reizen) en ik geholpen met de bouw van een huis. Ik had iemand van de school gevraagd of er een mogelijkheid was om vrijwilligerswerk te doen terwijl ik nog les had, en dit was de uitkomst. Toen Johan het hoorde, besloot hij meteen dat hij ook mee wilde helpen. Zaterdagmiddag werden we opgepikt door Carlos, de eigenaar van het huis. We reden (met een pauze bij de supermarkt, een pauze bij het tankstation, een pauze bij zijn zus' huis...) naar het meer Carlos Paz, waaraan zijn huis staat. Het eerste wat ik dacht, was: 'we moeten hard aan het werk', want er moest nog veel gebeuren. Het tegendeel bleek, Carlos zei dat we eerst gingen zwemmen. Na het zwemmen hebben we wat gegeten, pas daarna gingen we aan het werk... waar we na een half uurtje ook weer mee klaar waren. 's Avonds hebben we pasta gegeten, waarna Johan en ik een stuk langs het meer hebben gelopen.
De volgende dag begon grijs, maar droog. We hebben een stuk muur gemetseld, maar het leek meer op puzzelen. We gebruikten namelijk geen normale stenen, maar alle steentjes die Carlos had gevonden rond z'n huis. Na een tijdje ging het regenen, dus dat moment hebben we gebruikt om wat te eten. Het bleef echter regenen, dus ondertussen hebben Johan en ik geschaakt (voor het eerst sinds ongeveer zeven jaar dat ik dat weer eens deed), huiswerk gemaakt en wat gepraat. En toen... werd het droog! We vroegen Carlos wat we nu konden doen. Hij zei dat hij verderop nog wat bakstenen had liggen, maar dat hij die graag bij het huis wilde hebben. Sjouwwerk, dus geen probleem. Hierna moesten we nog wat andere stenen verplaatsen. Toen we hier bijna mee klaar waren, vertelde Carlos dat we voorzichtig moesten zijn, want er zouden schorpioenen onder de stenen kunnen zitten... En dat terwijl we nog maar enkele stenen hoefden te verplaatsen! Ook konden er slangen onder de stenen zitten, maar beide dieren hebben we niet gezien.
Wat we wel zagen, was een Iguana (ik weet niet of het dier ook zo heet in het Nederlands). Carlos voerde hem, waardoor wij foto's konden maken. Ze staan sinds gisteren online.
Ik probeer op dit moment zo veel mogelijk Spaans te praten, ook met Johan en met mensen die ook Engels kunnen spreken. Ik merkte gisteren dat ik ook in het Spaans dacht, dus dat is een goed teken. Vanaf woensdag kan ik goed oefenen, met de familie van Elda om me heen.
Daniel
Update.
Hallo verre Nederlanders,
Er is de afgelopen week niet veel gebeurd wat ik hier zou moeten vertellen, maar toch zal ik jullie even updaten. Doordeweeks heb ik gewoon les gehad, evenals vandaag. Deze week heb ik vier uur les per dag, het wordt dus steeds meer, wat natuurlijk goed is voor mijn Spaans.
Zaterdagochtend heb ik samen met Kristien (een Belgisch meisje die ik heb leren kennen via Wouter) een Argentijnse SIM-kaart gekocht, zodat ik flink goedkoper naar Nederland kan smsen. Daarna ben ik met Wouter opnieuw naar Cuesta Blanca geweest. Dit was onze afsluiting van twee leuke weken, want hij is vanochtend vertrokken, terug naar Nederland. In de avond was het afscheidseten van Sally, want zij zou de dag erna vertrekken. Met zeven mensen hebben we heel lekker gegeten, het was heel gezellig. Meteen erna vertrokken we naar Plaza San Martin, waar weer een hoop tango-dansers waren. Pablo (hij is een student uit Argentinie, maar woont op kamers in hetzelfde appartement als ik) en ik hebben een hele tijd zitten te kijken naar de dansers, het zag er heel leuk uit! Om 4 uur waren we thuis...
De zondag is hier een perfecte dag om uit te slapen, maar ik werd opnieuw gewekt door het licht en de warmte, en dat om 9 uur in de ochtend! Ik heb mezelf toen gedwongen om verder te slapen, en het heeft geholpen, want om 12 uur werd ik opnieuw wakker. De hele middag heb ik zitten praten met Pablo en Sally. Sally was ondertussen bezig met haar tas inpakken. Nog 1 keer samen gegeten, en toen... moest ze weg. Nu is het dus een stuk stiller in huis, aangezien we nog maar met drie in plaats van vier personen zijn.
Deze week zal vooral studeren zijn, aangezien er weinig andere dingen te doen zijn. Het weekend ga ik een man uit de buurt helpen met het bouwen van zijn huis, daar zullen volgende week wel foto's van online komen. Overigens ben ik nog niet in de kerstsfeer, het is hier 25 tot 30 graden en de kerstbomen zijn nep! En dat terwijl ik, vlak voordat ik wegging, nog in de kerstbomen gewerkt heb!
Jullie zijn weer op de hoogte. Volgende week zal ik weer iets nieuws online zetten. Tot dan!
Daniel
Een verslag van de afgelopen zes dagen.
Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets heb getypt, dus er gaat een heel verhaal volgen. Ik zal de dagen bij langs gaan, van vrijdag 5 december tot en met vandaag, woensdag 10 december.
Vrijdag 5 december, oftewel Pakjesavond.
Zoals de meesten van jullie wel zullen weten, wordt er in Argentinie geen Sinterklaas gevierd. Helaas helaas, maar gelukkig hoorde ik dat ik, als ik weer terug ben, van harte welkom ben om bij Antoni en Eric Sinterklaas te komen vieren. Ik wist mijn ouders, broertjes en oma samen Sinterklaas zouden gaan vieren, en in een opwelling had ik een cadeau voor hen gekocht, uiteraard inclusief gedicht. In de avond zat ik dus te wachten op een smsje, want ik ging er vanuit dat ze iets zouden willen doorgeven. Het bleek dat ze het cadeau heel leuk vonden, dus ik heb op deze manier toch nog een beetje meegedaan aan Pakjesavond.
Zaterdag 6 december, naar de bergen.
Mijn school, SET Idiomas, organiseert elke dag een trip naar een museum of een rondleiding door de stad of iets dergelijks. Op zaterdag organiseerden ze een wandeling, gevolgd door zwemmen in een riviertje. We moesten om half 10 bij de ontmoetingsplek (het winkelcentrum) zijn. Aanvankelijk leek het niet door te gaan, vanwege het slechte weer (het regende). Nilda, de vrouw die het georganiseerd had, zei ons echter dat het weer wel op zou klaren. Samen met Wouter (een Nederlandse jongen van 27), Marie (een Franssprekende Belg) en Nilda vertrokken we dus richting Cuesta Blanca. Een prachtige wandeling volgde, waarvan de foto's nu online staan. Ook het zwemmen was heel leuk, al ben ik wel een beetje verbrand. Het strand waar we waren, heette overigens het Hippiestrand. Dit omdat er heel veel tenten stonden, waar mensen (echte hippies) de zomermaanden wonen.
In de avond ben ik samen met Sally (een taalstudent uit Engeland) naar haar tangodanspartner Diego geweest. Hij heeft me de basisstappen van de tango geleerd. Het was leuk, maar erg moeilijk! Tegen een uur of 01:00 in de nacht zijn we naar Plaza San Martin gegaan. Het bleek dat hier elke zaterdagavond tangomuziek gespeeld wordt. Veel stellen waren aan het dansen, het zag er heel gezellig uit. Misschien dat ik het volgende week ga fotograferen of filmen. Om 03:00 uur maar weer naar huis, terwijl ik hoopte dat ik een beetje kon uitslapen...
Zondag 7 december, de dierentuin.
... helaas! Uitslapen bleek niet mogelijk, mede vanwege de warmte en het licht wat door de kieren van de gordijnen scheen. In de ochtend maar wat gelezen. Om 15:00 zou ik bij Plaza San Martin zijn, dat had ik afgesproken met Wouter. Hij was er ook en samen gingen we naar de dierentuin van Cordoba. Het was leuk om te zien hoeveel dieren voor mij normaal waren, zoals de dieren die je in Nederland in kinderboerderijen hebt. Daar staat natuurlijk tegenover dat er in Argentinie in het wild dieren leven die we in Nederland alleen kunnen zien in dierentuinen.
Nadat we naar de dierentuin waren geweest, hebben Wouter en ik nog een tijd zitten praten op een terrasje. We moesten tot 21:00 wachten, want dan zouden we samen met Nilda en iedereen die wilde komen gaan eten in de stad. Nilda kwam echter niet opdagen, waarna we maar met zn tweeen ergens wat zijn gaan eten. Uiteindelijk was het een hele leuk dag!
Maandag 8 december, de vrije dag.
In Nederland moest iedereen vandaag gewoon naar zijn werk of naar school, maar niet in Argentinie. Ik weet niet waarom, maar het was een vrije dag. Ik ben opnieuw naar het strand geweest en opnieuw samen met Wouter. We wilden eigenlijk naar de populaire badplaats Carlos Paz, maar het meer was erg vies. Daarom zijn we naar een plekje geweest vlakbij Cuesta Blanca. Ook hier staan enkele foto's van online.
Op het strand gingen we vlakbij een Argentijns stel van in de vijftig zitten, want daar was veel schaduw. Wouter (hij spreekt zo goed als vloeiend Spaans) begon een gesprek met hen en ik luisterde mee. Het was erg gezellig, maar zij wilden even wat gaan eten en gingen dus weg. Ze vroegen ons of we op hun spullen wilden passen. Toen ze terugkwamen, hadden ze patat voor ons meegenomen, als bedankje! Dit is volgens mij een perfect voorbeeld van de Argentijnse hartelijkheid, want in Nederland is dit me nog niet vaak overkomen, en dat terwijl ik daar al behoorlijk wat langer geweest ben dan hier!
Dinsdag 9 december, school.
Het begin van de schoolweek. Ik heb geinformeerd naar vrijwilligerswerk, zodat ik iets te doen had om de (doordeweekse) dagen te vullen. Er was echter niet veel te doen op dit moment. In de middag zijn Wouter en ik de stad ingeweest. Hij heeft me een boekwinkel laten zien met Engelstalige boeken. Ook hebben we allebei een Argentijnse SIM-kaart gekocht. Dit is een kaart waarmee je (als je een mobiel hebt) kunt bellen. Ik hoop dat het sturen van smsjes naar Nederland op deze manier iets goedkoper is, maar ik weet het nog niet, aangezien de kaart nog niet werkt.
Woensdag 10 december, gefeliciteerd!
Natuurlijk ben ik ook deze dag naar school geweest. 3,5 uur Spaanse les, het gaat me steeds makkelijker af. De titel van dit stukje slaat op mijn vriendinnetje, vandaag is haar dag van volwassenheid, ze is 18 geworden! Nogmaals gefeliciteerd! Deze dag heb ik verder vooral besteed aan huiswerk en het updaten van mijn reisblog. Jullie zijn nu weer up-to-date!
Daniel
Ps: er staan nieuwe foto's online. Er is een collectie van de gebouwen van de stad, en een collectie van Cuesta Blanca.
Het einde van de eerste lesweek.
Weer eens een berichtje vanuit het warme Zuid-Amerika.
Zojuist heb ik mijn laatste paar uur les gehad van deze week. Ik zit nu op school, waar een computer met internet is. In totaal heb ik nu 15 uur privé-les gehad. Mijn Spaans is natuurlijk een stuk beter geworden, al is praten meestal nog te moeilijk. Als mensen echter langzaam tegen mij praten, kan ik ze al wat meer verstaan.
Ik ben nu al meer dan een week van huis. Over vier weken vertrek ik naar de volgende stad, al ben ik er nog niet helemaal over uit welke stad dat gaat worden. Als ik vooruit kijk, lijkt vier weken erg lang, maar aan de andere kant ook weer erg kort. Ik hoop dat ik na volgende week mezelf een beetje verstaanbaar kan maken in het Spaans, zodat ik met meer mensen kan praten. Ik verveel me af en toe verschrikkelijk, dan zou ik haast willen dat ik weer gewoon thuis was. Dit gevoel zal de komende tijd nog wel blijven, al zal het ongetwijfeld steeds minder worden.
De temperatuur ligt hier vandaagtegen de 30 graden. Raar is dat, 5 december, de dag van Sinterklaas, terwijl ik rondloop in t-shirt en korte broek. De eerste keer in mijn leven dat ik op 5 december geen Sinterklaas vier... Gelukkig heb ik al een uitnodiging gekregen om, zodra ik terug ben, alsnog een keer Sinterklaas te gaan vieren.
Morgen ga ik met mensen van SET Idiomas(de school waar ik Spaans leer) wandelen en zwemmen. Ik heb er erg veel zin in, onder meer omdat ik voor het eerst ga zwemmen hier (en dat terwijl het hier eigenlijk constant warm is). Zondag ga ik misschien weer wandelen, maar dan in het Nationale Park vlakbij. Ik ben er echter nog niet over uit of ik dat ga doen, maar dat zullen jullie uiteraard horen. Maandag zijn we vrij, omdat er een of andere feestdag is hier. Ik ga die dag waarschijnlijk naar het park, waar o.a. een meer en een zwembad zijn.
Het is hier nu bijna 14:00 en aangezien ik nog geen middageten gehad heb, lijkt het me nu een goed moment om dat te gaan kopen. Na het weekend zal ik vertellen hoe het weekend was.
Als jullie Sinterklaas vieren: veel plezier vanavond!
Groetjes,
Daniel
Eerste echte dag hier.
Geachte lezers,
Vandaag is het een koude dag. Er waren zelfs momenten dat ik er over nadacht om mijn vest aan te doen... Sorry, ik vergat te zeggen dat het een koude dag is voor Córdoba-begrippen. Tegen de 25 graden, dus helemaal 'mijn' temperatuur. Vanochtend heb ik mijn eerste lessen gehad. Twee keer anderhalf uur met een half uur pauze ertussen. Na de lessen was m´n concentratie compleet weg en moest ik eerst even rustig bijkomen op een terrasje. Ik heb van half 2 tot 5 op een terrasje gezeten, samen met een andere taalstudent uit Nederland. Hij is 28 en heeft al veel meer gereisd, dus we hadden genoeg om over te praten. Ik zit nu in een internetcafe, zodat ik de foto's die ik tot nu toe gemaakt heb (nog niet veel), even online kon zetten. Ze staan onder het kopje 'foto's'.
De komende vijf weken heb ik elke doordeweekse dag drie uur Spaanse les. Ik ga er vanuit dat ik me daarna kan redden in Argentinie, maar mocht dit niet het geval zijn, dan kan ik altijd nog een weekje extra lessen nemen. Ik begin steeds meer te twijfelen aan het geplande vrijwilligerswerk, aangezien het meer en meer lijkt alsof ik te weinig tijd heb. Uitleg: Begin januari ben ik klaar met de taallessen. In januari zijn vrijwilligersprojecten gesloten, dus kan ik niks doen op dat gebied. Half februari komt m´n vriendinnetje (dus Antoni, het is niet m´n verloofde) Martine naar Buenos Aires, dus kan ik eigenlijk ook niks doen in de eerste twee weken van februari. Misschien dat ik in maart nog vrijwilligerswerk ga doen, maar dit kan ik dan altijd nog plannen. Mocht ik toch besluiten om ergens aan het werk te gaan, al dan niet vrijwillig, dan zal ik iedereen natuurlijk op de hoogte brengen.
Ik ben nog maar een paar dagen weg, maar het lijkt al een stuk langer. Misschien dat dit komt omdat ik weet dat ik veel mensen nog veel langer niet ga zien. Daarom ben ik ook blij dat veel mensen reageren op m´n verhalen, het doet me goed om te lezen dat jullie meelezen. Nogmaals bedankt voor de vele reacties dus! Op dit moment heb ik nog niet zoveel meegemaakt hier, dus meer heb ik niet te melden. Tot het volgende verhaal!
Daniel
Land van bestemming is gehaald, plaats nog niet.
Hoi lieve mensen,
Op dit moment zit ik in een druk internetcafe in Buenos Aires. Mijn bus naar Cordoba gaat pas om 21:49 (het is hier nu 14:40), dus ik heb wel even de tijd om jullie te updaten. De reis tot hier was al heel lang en redelijk vermoeiend, maar ik ben er dus nog steeds niet. De bus vanavond is wel een slaapbus (brede stoelen die naar achter geklapt kunnen worden en veel beenruimte), dus ik hoop dat ik vanavond een beetje bij kan slapen. Morgen om 7 uur ben ik in Cordoba, waar ik word opgehaald door de directrice van de school. Zij brengt me naar mevrouw Coeli, mijn huisgenoot van de komende 5 weken. Mijn vader had fotos gevonden van haar en het appartement, maar ik heb de site niet en ik heb ook geen zin om nu te zoeken. Die hebben jullie dus nog tegoed! Ik vertel later meer, hopelijk zo snel mogelijk nadat ik in Cordoba aangekomen ben.
Daniel
Ps: alle mensen die me sterkte en plezier toe hebben gewenst: bedankt. Ik heb nu niet de tijd om iedereen afzonderlijk een mailtje te sturen.
Pps: het toetsenbord hier is verrot.